Flokkun eftir meginvinnureglum
Vélrænir ryksafnarar
Meginregla: Aðskilur ryk með því að nota þyngdarafl, tregðu eða miðflóttaafl.
Fulltrúi búnaður: Þyngdaraflssethólf, ryksöfnunartæki fyrir hvirfilbyl.
Einkenni: Einföld uppbygging og litlum tilkostnaði; tiltölulega lítil skilvirkni við að fjarlægja ryk; oft notað fyrir fyrstu for-fjarlægingarþrep ryks.
Ryksöfnunarefni -síunar
Meginregla: Fangar og gleypir ryk með síumiðli.
Fulltrúarbúnaður: ryksöfnunartæki í pokahúsum, ryksöfnunartæki fyrir skothylki, ryksöfnunartæki fyrir korn í rúmi.
Einkenni: Skilvirkni rykflutnings getur farið yfir 99%; sem nú er mest notaða tegundin í iðnaðargeiranum.
Rafstöðueiginleikar
Meginregla: Notar- háspennu rafsvið til að hlaða rykagnir, sem veldur því að þær festast við rafskaut.
Einkenni: Lítið viðnám; hentugur fyrir hátt-hitastig, mikið-loftflæði; tiltölulega mikil fjárfesting í stofnbúnaði.
Skrúbbur af -gerð (blautum) ryksöfnum
Meginregla: Fangar ryk með vatnsdropum eða úða.
Fulltrúarbúnaður: úðaturna, venturi-skúrar, vatns-filmu ryksöfnunartæki.
Eiginleikar: Hentar til að meðhöndla mikinn-raka, eldfimt eða sprengifimt ryk; geta samtímis fjarlægt ákveðin loftkennd mengunarefni.
